نهج الفصاحة - پاینده، ابوالقاسم - الصفحة ٧٧٢ - مقدمۀ چاپ دوّم

٣٠٣٤-: من كرامة المؤمن على اللّٰه تعالى نقاء ثوبه و رضاه باليسير.

از لوازم حرمت مؤمن نزد خدا است كه جامه‌اش پاكيزه باشد و باندك خشنود گردد.

٣٠٣٥-: من موجبات المغفرة إطعام المسلم السّغبان.

غذا دادن مسلمان گرسنه از موجبات آمرزيده شدن است.

٣٠٣٦-: من أذى المسلمين في طرقهم وجبت عليه لعنتهم.

هر كه مسلمانان را در راههايشان آزار كند لعنت وى بر ايشان واجب است.

٣٠٣٧-: من أذى مسلما فقد أذاني و من أذاني فقد أذى اللّٰه.

هر كه مسلمانى را آزار كند مرا آزار كرده و هر كه مرا آزار كند خدا را آزار كرده است.

٣٠٣٨-: من آوى ضالّة فهو ضالّ ما لم يعرّفها.

هر كه گمشده‌اى را جا دهد مادام كه وجود آن را اعلام نكند گم راه است.

٣٠٣٩-: من ابتاع طعاما فلا يبعه حتّى يستوفيه.

هر كه غذا ميفروشد نفروشد يا كامل بفروشد.

٣٠٤٠-: من أفضل العمل إدخال السّرور على المؤمن تقضي عنه دينا،تقضي له حاجة، تنفّس له كربة.

از بهترين عملها خوشحال كردن مؤمن است يعنى دين وى را ادا كنى،