نهج الفصاحة - پاینده، ابوالقاسم - الصفحة ٣١٠ - مقدمۀ چاپ دوّم
او از كم و زياد متعلق بشريكست و من از آن بىنيازم.
٧٧١-: إنّ اللّٰه تعالى يقول أنا عند ظنّ عبدي بي إن خيرا فخيرا و إن شرّا فشرّا.
خداوند گويد من ناظر گمان بندۀ خويشم اگر گمان خوب بمن برد خوبى بيند و اگر گمان بد برد بدى بيند.
٧٧٢-: إنّ اللّٰه تعالى يقول إنّ الصّوم لي و أنا أجزي به إنّ للصائم فرحتين،إذا أفطر فرح و إذا لقى اللّٰه تعالى فجزاه فرح.
خداوند گويد روزه براى من است و من پاداش آن را ميدهم روزه دارد و خوشحالى دارد،وقتى افطار كند خوشحال مىشود و همين كه خدا را ديدار كند و او را پاداش دهد باز خوشحال مىشود.
٧٧٣-: إنّ اللّٰه يقول لأهون أهل النّار عذابا لو أنّ لك ما في الأرض من شىء كنت تفتدي به؟قال نعم فقد سألتك ما هو أهون من هذا و أنت في صلب آدم أن لا تشرك بي شيئا فأبيت إلاّ الشّرك.
خداوند بآن كه از همۀ اهل جهنم عذابش آسانتر است گويد اگر همۀ دنيا مال تو بود ميدادى كه از عذاب رها شوى؟..گويد بله خدا گويد هنگامى كه در پشت آدم بودى از تو چيزى خواستم كه از اين آسانتر بود از تو خواستم كسى را با من شريك نسازى و دريغ كردى.