نهج الفصاحة - پاینده، ابوالقاسم - الصفحة ٦٥٣ - مقدمۀ چاپ دوّم
٢٣٥٧-: لو لا أن أشقّ على أمّتي لأمرتهم بالسّواك عند كلّ صلاة.
اگر نه مايه رنج امت خود ميشدم دستورشان ميدادم كه هنگام هر نماز مسواك كنند.
٢٣٥٨-: لو لا المرأة لدخل الرّجل الجنّة.
اگر زن نبود مرد ببهشت ميرفت.
٢٣٥٩-: لو لا أن أشقّ على أمّتي لأمرتهم أن يستاكوا بالأسحار.
اگر نه مايه رنج امت خويش ميشدم دستورشان مىدادم كه سحرگاهان مسواك كنند.
٢٣٦٠-: لو لا أنّ السّؤّال يكذبون ما قدّس من ردّهم.
اگر دروغگوئى گدايان نبود، هر كه نوميدشان ميكرد،تقديس نميشد.
٢٣٦١-: لو لا النّساء يعبد اللّٰه حقّ عبادته.
اگر زنان نبودند خدا چنان كه شايسته پرستش اوست پرستيده ميشد.
٢٣٦٢-: لو لا الأمل ما أرضعت أمّ ولدا و لا غرس غارس شجرا.
اگر اميد نبود مادرى فرزندى نميزاد و كسى درختى نمينشاند.
٢٣٦٣-: ليأتينّ على القاضى العادل يوم القيامة ساعة يتمنّى أنّه لم يقض بين اثنين في تمرة قطّ.
روز قيامت بر قاضى عادل ساعتى بگذرد كه آرزو كند هرگز ميان دو تن در باره خرمائى قضاوت نكرده بود.