نهج الفصاحة - پاینده، ابوالقاسم - الصفحة ٢٠٤ - مقدمۀ چاپ دوّم

دزدى و شرابخوارى و زنا.

٢٥٧-: أربع من سعادة المرء أن تكون زوجته صالحة و أولاده أبرارا و خلطاؤه صالحين و أن يكون رزقه في بلده.

چهار چيز نشان خوشبختى مرد است،زنش پارسا باشد و فرزندانش نيكوكار باشند،و معاشرانش صالح باشند و روزى خويش را در شهر خود بدست آورد.

٢٥٨-: أربع من كنّ فيه حرّمه اللّٰه تعالى على النّار و عصمه من الشّيطان من ملك نفسه حين يرغب و حين يرهب و حين يشتهي و حين يغضب.

چهار چيز است كه هر كه دارد خدايش بر آتش حرام و از شيطان حراست كند آنكه بهنگام رغبت و هنگام بيم و وقت شهوت و موقع غضب عنان خويش از كف نگذارد.

٢٥٩-: أربع من أعطيهنّ فقد أعطي خير الدّنيا و الآخرة لسان ذاكر و قلب شاكر و بدن على البلاء صابر و زوجة لا تبغيه خونا في نفسها و لا ماله.

چهار چيز است كه هر كس از آن بهره دارد.از نيكى دو جهان بهره‌ور است،زبانى كه ياد خدا كند و قلبى كه سپاس پروردگار گذارد و تنى كه بر بلا صبور باشد و زنى كه بناموس و مال وى خيانت نكند.