نهج الفصاحة - پاینده، ابوالقاسم - الصفحة ٧٧٤ - مقدمۀ چاپ دوّم

٣٠٤٨-: من انقطع رجاؤه ممّا فات استراح بدنه و من رضى بما قسمه اللّٰه قرّت عينه.

هر كه از نابود شده اميد ببرد راحت شود و هر كه بقسمت خدا راضى شود آسوده گردد.

٣٠٤٩-: من خاف النّاس لسانه فهو من أهل النّار.

هر كه از زبانش بترسند از اهل جهنمست.

٣٠٥٠-: من لم تنتفع بدينه و لا دنياه فلا خير لك في مجالسته و من لم يوجب لك فلا توجب له و لا كرامة.

هر كه از دين يا دنياى او سودى نبرى در مجالست او خيرى نيست.

٣٠٥١-: من أحسن فيما بينه و بين اللّٰه كفاه اللّٰه ما بينه و بين النّاس و من أصلح سريرته أصلح اللّٰه علانيته و من عمل لآخرته كفاه اللّٰه دنياه.

هر كه روابط خويش با خدا نيكو دارد خدا روابط او را با مردم به صلاح آرد و هر كه پنهان خويش اصلاح كند خدا عيان او را بصلاح آرد و هر كه براى آخرت خويش كار كند خدا دنياى وى را كفايت كند.

٣٠٥٢-: من تنفعه ينفعك و من لا يعدّ الصّبر لنوائب الدّهر يعجز و من قرّض النّاس قرّضوه و من تركهم لم يتركوه.

هر كه را سود دهى سودت دهد و هر كه در حوادث دنيا صبورى نكند