١٢١٦-: ثلاث أقسم عليهنّ:ما نقص مال عبد من صدقة و لا ظلم عبد مظلمة صبر عليها إلاّ زاده اللّٰه عزّ و جلّ عزّا و لا فتح عبد باب مسألة إلاّ فتح اللّٰه عليه باب فقر و أحدّثكم حديثا فاحفظوه:إنّما الدّنيا لأربعة نفر:

عبد رزقه اللّٰه مالا و علما فهو يتّقي فيه ربّه و يصل فيه رحمه و يعلم للّٰه فيه حقّا فهذا بأفضل المنازل.

و عبد رزقه اللّٰه علما و لم يرزقه مالا فهو صادق النّيّة يقول:لو أنّ لي مالا لعملت بعمل فلان فهو بنيّته فأجرهما سواء.و عبد رزقه اللّٰه مالا و لم يرزقه علما يخبط في ماله بغير علم:لا يتّقي فيه ربّه و لا يصل فيه رحمه و لا يعلم للّٰه فيه حقّا فهذا بأخبث المنازل.و عبد لم يرزقه اللّٰه مالا و لا علما فهو يقول:لو أنّ لي مالا لعملت فيه بعمل فلان فهو بنيّته فوزرهما سواء.

سه چيز است كه من در باره آن سوگند مى‌خورم مال كسى از صدقه دادن كاهش نپذيرد و كسى كه ستمى بيند و بر آن صبر كند خدا عزت او را بيافزايد و هر كس دست بسؤال گشايد خداوند در فقر را بر او باز كند و سخنى با شما مى گويم كه آن را بخاطر بسپاريد، مردم دنيا چهار گونه‌اند يكى خدا مال و دانش باو داده در مالدارى جانب خدا را رعايت كند و خويشاوندان را دست گيرد و داند كه خدا را در مال او حقى هست و او مقامى بر جسته دارد يكى ديگر خداوند باو دانش داده و مال نداده نيتى صادق دارد گويد اگر مال داشتم مانند فلانى رفتار ميكردم او پيرو نيت خويش است و پاداش آنها برابر است ديگرى خداوند باو مال داده و دانش نداده در مال خود بدون دانش تصرف كند،جانب