نهج الفصاحة - پاینده، ابوالقاسم - الصفحة ٧٥١ - مقدمۀ چاپ دوّم

٢٩١٦-: من قاد أعمى أربعين خطوة غفر له ما تقدّم من ذنبه.

هر كه كورى را چهل قدم بكشد گناهان گذشته‌اش آمرزيده شود.

٢٩١٧-: من قبّل بين عيني أمّه كان له سترا من النّار.

هر كه پيشانى مادر خويش را ببوسد از آتش جهنم مصون شود.

٢٩١٨-: من قتل عصفورا بغير حقّ سأله اللّٰه عنه يوم القيامة.

هر كه گنجشكى را بناحق بكشد خدا روز قيامت از وى باز خواست كند.

٢٩١٨-: من عفا عند القدرة عفا اللّٰه عنه يوم العسرة.

هر كه هنگام قدرت ببخشد خدا در روز سختى او را ببخشد.

٢٩١٩-: من علّم علما فله أجر من عمل به لا ينقص من أجر العامل.

هر كه علمى ياد دهد،پاداش كسى كه بدان عمل ميكند از اوست و پاداش عامل كاسته نشود.

٢٩٢٠-: من عيّر أخاه بذنب لم يمت حتّى يعمله.

هر كه برادر خويش را بگناهى سرزنش كند نميرد تا مرتكب آن شود.

٢٩٢١-: من غرس غرسا لم يأكل منه آدميّ و لا خلق من خلق اللّٰه إلاّ كان له صدقة.

هر كه درختى بكارد هر بار كه انسانى يا يكى از مخلوق خدا از آن بخورد براى وى صدقه‌اى محسوب شود.