نهج الفصاحة - پاینده، ابوالقاسم - الصفحة ١٩٠ - مقدمۀ چاپ دوّم
١٨٥-: إذا ألقى اللّٰه في قلب امرء خطبة امرأة فلا بأس أن ينظر إليها.
وقتى خداوند خواستگارى زنى را بدل كسى انداخته باشد مانعى نيست كه او را بنگرد.
١٨٦-: إذا أمّ أحدكم النّاس فليخفّف فإنّ فيهم الصّغير و الكبير و الضّعيف و المريض و ذا الحاجة و إذا صلّى لنفسه فليطوّل ما يشاء.
وقتى كسى در نماز پيشواى مردم شد نماز را سبك گيرد كه در ميان كسان كوچك و بزرگ و بيمار و ناتوان و حاجتمند هست و هر وقت براى خود نماز گذارد هر چه خواهد طول دهد.
١٨٧-: إذا باتت المرأة هاجرة فراش زوجها لعنتها الملائكة حتّى تصبح.
وقتى زنى دور از بستر شوهر خود شب را بروز آورد فرشتگان تا صبح او را لعنت كنند.
١٨٨-: إذا تطيّبت المرأة لغير زوجها فإنّما هو نار و شنار.
وقتى زنى براى كسى جز شوهر خود بوى خوش بكار برد مايۀ آتش و عار است.
١٨٩-: إذا تقارب الزّمان أنقى الموت خيار أمّتي كما ينتقي أحدكم خيار الرّطب من الطّبق.
وقتى آخر زمان فرا رسد مرگ نيكان امت مرا گلچين مى كند چنان كه شما خرماهاى خوب را از طبق انتخاب مىكنيد.