نهج الفصاحة - پاینده، ابوالقاسم - الصفحة ٣١٧ - مقدمۀ چاپ دوّم

اصرار ميورزند دوست دارد.

٨٠٢-: إنّ اللّٰه يحبّ أن تؤتى رخصته كما يحبّ أن تترك معصيته.

خداوند دوست دارد كارهائى را كه روا داشته انجام دهند چنان كه دوست دارد از نافرمانى او چشم بپوشند.

٨٠٣-: إنّ اللّٰه يحبّ كلّ قلب حزين.

خداوند دل غمگين را دوست دارد.

٨٠٤-: إنّ اللّٰه يحبّ معالي الامور و أشرافها و يكره سفسافها.

خداوند چيزهاى بلند و شريف را دوست دارد و از چيزهاى پست بيزار است.

٨٠٥-: إنّ اللّٰه يحيى القلوب الميّتة بنور الحكمة كما يحيي الأرض بوابل السّماء.

خداوند دلهاى مرده را بنور حكمت حيات ميبخشد چنان كه زمين را بباران آسمان زنده مى سازد.

٨٠٦-: إنّ اللّٰه يستحيي من العبد أن يرفع إليه يديه فيردّهما خائبين.

خداوند از بنده شرم دارد كه دستهاى خود را بسوى او بلند كند و آن را نوميد باز گرداند.

٨٠٧-: إنّ اللّٰه يعطى الدّنيا على نيّة الآخرة و أبى أن يعطى الآخرة على نيّة الدّنيا.

خداوند دنيا را بنيت آخرت مى دهد ولى آخرت را به نيت دنيا