١٥٥٧-: دخلت الجنّة فرأيت على بابها:الصّدقة بعشرة و القرض بثمانية عشر فقلت يا جبريل كيف صارت الصّدقة بعشرة و القرض بثمانية عشر قال لأنّ الصّدقة تقع في يد الغنيّ و الفقير و القرض لا يقع إلاّ في يد من يحتاج إليه.

ببهشت در آمدم و بر در آن نوشته ديدم،صدقه را ده برابر پاداش است و قرض را هيجده برابر پاداش،گفتم اى جبرئيل چگونه صدقه را ده برابر و قرض را هيجده برابر پاداش دهند،گفت براى آنكه صدقه بدست بى‌نياز و نيازمند افتد و قرض جز بدست محتاجان نيفتد.

١٥٥٨-: دخلت الجنّة فرأيت في عارضتي الجنّة مكتوبا ثلاثة أسطر بالذّهب:السّطر الأوّل «لا إله إلاّ اللّٰه محمّد رسول اللّٰه» و السّطر الثّاني«ما قدّمنا وجدنا و ما أكلنا ربحنا و ما خلّفنا خسرنا»و السّطر الثّالث«أمّة مذنبة و ربّ غفور».

ببهشت در آمدم و ديدم كه در دو نماى آن سه سطر بطلا نوشته بود سطر اول چنين بود:«خدائى جز خداى يگانه نيست و محمّد پيغمبر خداست.»و سطر دوم چنين بود:«آنچه را از پيش فرستاديم يافتيم و آنچه را مصرف كرديم از آن سود برديم و آنچه را عقب گذاشتيم از دست داديم.»سطر سوم چنين بود:«امتى گناهكار است و پروردگارى بخشنده».