نهج الفصاحة - پاینده، ابوالقاسم - الصفحة ٣٢٩ - مقدمۀ چاپ دوّم

٨٦٤-: إنّ في الجنّة دارا يقال لها دار الفرح لا يدخلها إلاّ من فرّح يتامى المؤمنين.

در بهشت خانه‌اى هست كه آن را خانۀ خوشحالى نامند و جز كسانى كه يتيمان مؤمنان را خوشحال كرده باشند،وارد آن نميشوند.

٨٦٥-: إنّ في الجنّة درجة لا ينالها إلاّ أصحاب الهموم.

در بهشت درجه‌اى هست كه جز غم ديدگان بدان نميرسند.

٨٦٦-: إنّ في الجنّة لسوقا ما فيها شراء و لا بيع إلاّ الصّور من الرّجال و النّساء فإذا اشتهى الرّجل صورة دخل فيها.

در بهشت بازارى هست كه در آن جا چيزى براى خريد و فروش نيست جز تصوير مردان و زنان و وقتى كسى تصويرى را پسندد مانند آن مى‌شود.

٨٦٧-: إنّ في الجنّة مائة درجة لو أنّ العالمين اجتمعوا في إحداهنّ لو سعتهم.

در بهشت صد درجه هست كه اگر جهانيان در يكى از آن‌ها مجتمع شوند در آن جاى گيرند.

٨٦٨-: إنّ في الجنّة ما لا عين رأت و لا أذن سمعت و لا خطر على قلب أحد.

در بهشت چيزها هست كه نه چشمى ديده و نه گوشى شنيده و نه در خاطر كسى گذشته است.

٨٦٩-: إنّ في الحجم شفاء.

حجامت مايۀ شفاست.