نهج الفصاحة - پاینده، ابوالقاسم - الصفحة ٧٢٣ - مقدمۀ چاپ دوّم
باشد جهنم براى او شايستهتر است.
٢٧٥٢-: من كان ذا اللّسانين في الدّنيا جعل له يوم القيامة لسانان من النّار.
هر كه در دنيا دو زبان باشد براى وى روز قيامت دو زبان از آتش نهند.
٢٧٥٣-: من أولى معروفا فلم يجد جزاء إلاّ الثّناء فقد شكره و من كتمه فقد كفره.
هر كه نيكىاى بيند و پاداشى جز ستايش نتواند شكر آن گزاشته است و هر كه آن را پنهان دارد كفران آن كرده است.
٢٧٥٤-: من قدّر رزقه اللّٰه و من بذّر حرّمه اللّٰه.
هر كه اندازه نگه دارد خدايش روزى دهد و هر كه اسراف كند خدايش محروم دارد.
٢٧٥٥-: من اقترب أبواب السّلاطين افتتن.
هر كه بدربار پادشاهان نزديك شود بفتنه افتد.
٢٧٥٦-: من نفّس من مسلم كربة من كرب الدّنيا نفّس اللّٰه عنه كربة من كرب يوم القيامة،و من يسّر على معسر يسّر اللّٰه عليه في الدّنيا و الآخرة،و من ستر على مسلم ستر اللّٰه عليه في الدّنيا و الآخرة.
هر كه غمى از غمهاى دنيا را از مؤمنى بردارد خدا غمى از غمهاى روز قيامت از او بردارد و هر كه