نهج الفصاحة - پاینده، ابوالقاسم - الصفحة ٧٧٣ - مقدمۀ چاپ دوّم

حاجتى از او بر آورى يا محنتى از او بر طرف كنى.

٣٠٤١-: من تمام التّحيّة الأخذ باليد.

كمال درود گفتن دست گرفتن است.

٣٠٤٢-: من حسن عبادة المرء حسن ظنّه.

از جمله عبادت نكوى مرد خوش گمان بودن او بخداست.

٣٠٤٣-: من سعادة المرء حسن الخلق و من شقاوته سوء الخلق.

نيكخوئى نيكبختى مرد است و بدخوئى بدبختى است.

٣٠٤٤-: من سعادة المرء أن يشبه أباه.

از لوازم نيكبختى مرد آنست كه مانند پدر خويش باشد.

٣٠٤٥-: من شكر النّعمة إفشاؤها.

از لوازم شكر نعمت داشتن نمودار كردن آنست.

٣٠٤٦-: من فقه الرّجل رفقه في معيشته.

مدارا در معاش از دانش مرد است.

٣٠٤٧-: من فقه الرّجل أن يصلح معيشته و ليس من حبّ الدّنيا طلب ما يصلحك.

اصلاح معيشت از دانش مرد است و جستجوى چيزى كه معاش تو را بصلاح آرد دنياپرستى نيست.