نهج الفصاحة - پاینده، ابوالقاسم - الصفحة ٢٧٨ - مقدمۀ چاپ دوّم
٦٢٠-: إنّ الرّجل إذا رضي هدي الرّجل و عمله فهو مثله.
هر كه از روش و كار ديگرى راضى باشد مثل اوست.
٦٢١-: إنّ الرّجل إذا نظر إلى امرأته و نظرت إليه نظر اللّٰه تعالى إليهما نظر الرّحمة.
وقتى مرد بزن خود نگرد و زنش بدو نگرد خداوند بديدۀ رحمت بر آنها مىنگرد.
٦٢٢-: إنّ الرّجل لا يزال في صحّة رأيه ما نصح لمستشيره،فإذا غشّ مستشيره سلبه اللّٰه تعالى صحّة رأيه.
مرد تا هنگامى كه مشورت كنان خود را رهبرى مىكند از اصابت رأى بهرهور است و همين كه با مشورت كنان خيانت كرد خدا اصابت رأى را از او ميگيرد.
٦٢٣-: إنّ الرجل لترفع درجته في الجنّة فيقول أنّى لي هذا؟فيقال باستغفار ولدك لك.
مقام يكى را در بهشت بالا برند و گويد اين مقام از كجا براى من حاصل شد؟گويند فرزندت براى تو آمرزش طلبيد.
٦٢٤-: إنّ الرّجل ليحرم الرّزق بالذّنب يصيبه و لا يردّ القدر إلاّ الدّعاء و لا يزيد في العمر إلا البرّ.
انسان بسبب گناه از روزى محتوم محروم ماند و تقدير جز بدعا برنگردد و عمر جز به نيكوكارى دراز نشود.