نهج الفصاحة - پاینده، ابوالقاسم - الصفحة ٧٣٦ - مقدمۀ چاپ دوّم

٢٨٢١-: من سمّع النّاس بعلمه سمّع اللّٰه به مسامع خلقه يوم القيمة و حقّره و صغّره.

هر كه از شهرت علم خويش گوش مردم را پر كند روز قيامت خدا از فضيحت وى گوش مردم پر كند و حقير و ناچيزش كند.

٢٨٢٢-: من لم تنهه صلاته عن الفحشاء و المنكر لم يزدد بها من اللّٰه إلاّ بعدا.

هر كه نمازش از ناسزا و بدى بازش ندارد به نماز از خدا دورتر شود.

٢٨٢٣-: من كان يؤمن باللّٰه و اليوم الآخر فليقل خيرا و ليصمت.

هر كه بخدا و آخرت ايمان دارد يا خبرى گويد و يا خاموش ماند.

٢٨٢٤-: من فطر صائما كان له مثل أجره.

هر كه روزه دارى را افطار دهد نظير پاداش وى دارد.

٢٨٢٥-: من حاول أمرا بمعصية اللّٰه كان أفوت بما رجا و أقرب لمجيء ما اتّقى.

هر كه خواهد كارى را بوسيله نافرمانى خدا انجام دهد اميدش نوميد شود و چيزى كه از آن بيم دارد زودتر بدو رسد.

٢٨٢٦-: من سرّه أن يسكن بحبوحة الجنّة فليلزم الجماعة.

هر كه دوستدارد در دل بهشت سكونت گيرد هم آهنگ جماعة باشد.