نهج الفصاحة - پاینده، ابوالقاسم - الصفحة ٧٣٤ - مقدمۀ چاپ دوّم
٢٨٠٨-: من جعل قاضيا فقد ذبح بغير سكين.
هر كه بقضاوت منصوب شود چنانست كه بيكارد سرش بريدهاند.
٢٨٠٩-: من يغفر يغفر اللّٰه له و من يعف يعف اللّٰه عنه.
هر كه بيامرزد خدايش بيامرزد و هر كه ببخشد خدايش ببخشد.
٢٨١٠-: من أحبّ عمل قوم خيرا كان أو شرّا كان كمن عمله.
هر كه عمل گروهى را خوب يابد دوست دارد چنانست كه آن را انجام داده است.
٢٨١١-: من يزرع خيرا يحصد زعبه و من يزرع شرّا يحصده.
هر كه خيرى بكارد سود برد و هر كه شرى بكارد آن را بدرود.
٢٨١٢-: من استطاع منكم أن تكون له خبيئة من عمل صالح فليفعل.
هر كه از شما تواند ذخيره نهانى از عمل شايسته داشته باشد بايد چنين كند.
٢٨١٣-: من كثرت صلاته باللّيل حسن وجهه بالنّهار.
هر كه بشب نماز بسيار كند بروز چهرهاش نيكو شود.
٢٨١٤-: من كذب علىّ متعمّدا فليتبوّء مقعده من النّار.
هر كه بعمد بر من دروغ بندد جايش از آتش پر شود.