نهج الفصاحة - پاینده، ابوالقاسم - الصفحة ٧٨٩ - مقدمۀ چاپ دوّم

٣١٤٧-: النّاكح في قومه كالمعشب في داره.

آنكه از خاندان خويش زن گيرد چنانست كه در خانه خويش علف چيند.

٣١٤٨-: نيّة المؤمن أبلغ من عمله.

نيت مؤمن از عمل وى شايسته‌تر است.

٣١٤٩-: النّاس كأسنان المشط.

مردم چون دندانه‌هاى شانه‌اند.

٣١٥٠-: النّاس كلّهم عيال اللّٰه فأحبّهم إليه أنفعهم لعياله.

مردم همگى كسان خدايند و محبوبتر از همه پيش خدا كسى است كه براى كسان او سودمندتر باشد.

٣١٥١-: النّاس أشبه بزمانهم.

مردم بروزگار خويش مانند.

٣١٥٢-: النّاس معادن كمعادن الذّهب و الفضّة.

مردم معدن‌هايند چون معدن طلا و نقره.

٣١٥٣-: النّساء حبالة الشّيطان.

زنان دامهاى شيطانند.

٣١٥٤-: النّاس كالإبل ترى المائة لا ترى فيه راحلة.

مردم چون شترانند صد شتر بينى و يك باربردار در آن ميان نبينى.