ترجمه عيون أخبار الرضا شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ مستفيد، حميد رضا - الصفحة ٦٣٩ - باب ٦٦ ثواب زيارت امام على بن موسى الرضا

را انجام ميدهد مورد عفو و بخشش قرار گرفته، و گناهانش در همين جهان مورد عفو قرار مى‌گيرد، و معنى دستگيرى امام از او و وارد كردن او به بهشت همين است كه در اين دنيا او را از شرور نجات داده و در راه بهشت انداخته است، و مطلب ديگر اينكه در ثواب زيارت قبور ائمّه اطهار كه بحدّ تواتر تقريبا در روايات رسيده است يك نكته را بايد در نظر داشت و آن اينكه ثواب بحسب زمان و شخص تفاوت مى‌كند، مثلا در زمانى كه دشمن ميكوشيده تا مردم شخص مزور را فراموش كنند و او را از ياد ببرند- تا در نتيجه جنايتى كه دشمن در حق او كرده و مردم بدان پى برده‌اند و ستمكارى او را فهميده‌اند از يادها برود و بر قدرت او افزوده شود و بظلم و ستم ادامه دهد، چنان كه يزيد و بنى اميه مى‌كردند- در چنين موقعيّت حسّاسى كه غالبا منع از رفتن بزيارت مى‌كردند معلوم است زيارت‌كننده ثوابش مانند ثواب كسى است كه جهاد در راه خدا مى‌كند و از دين و آئينش دفاع مى‌نمايد كه بر او واجب شده بوده است، لذا از ثواب هزاران حجّ زيادتر خواهد بود، چون زيارت صحيح حجّ بقايش وابسته به بقاى آئين آن مزور و اقوال و روايات او است، كه اگر آن فراموش شود حجّى كه در آئين خدا بوده بصورت حجّ زمان جاهلى باز مى‌گردد، و نوعى تفريح و بازى مى‌شود نه عبادت مقرّب بخدا، و گاهى زمان آن طور نيست و وضع عادى است و دشمن در اين مقام نيست كه مزور را از ياد ببرد تا در نتيجه دين و آئين رفته رفته محو و نابود شود، در چنين زمانى ثوابش كاهش مى‌يابد و تا حدّ يك عمل عبادى مستحب ميرسد، و زائر نبايد مغرور شود، و بدون هيچ رنج و زحمتى با كمال خوشگذرانى بلكه بعضا براى تفريح بزيارت برود و ثواب چنان بزرگى را كه در موقع صدور خبر بوده براى خود فرض كند، و يكى از معانى عارف بحق بودن همين است كه بداند زيارت امام ٧ در نظام اجتماع چه نقش مهمّى را عهده‌دار