ترجمه عيون أخبار الرضا شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ مستفيد، حميد رضا - الصفحة ٤٨٣ - باب ٤٦ آنچه از آن حضرت

بوده و ناظر عملشان تا زنده بودم، و چون مرا بردى خود بر آنان نگهبان و ناظر اعمالشان بودى، و تو بر هر چيزى عالم و گواهى- مائده: ١١٧) و نيز خداوند عزّ و جلّ فرموده است: لَنْ يَسْتَنْكِفَ الْمَسِيحُ أَنْ يَكُونَ عَبْداً لِلَّهِ وَ لَا الْمَلائِكَةُ الْمُقَرَّبُونَ‌ (عيسى بن مريم خود باكى ندارد و ابا و امتناع هرگز نمى‌كند از اينكه خدا را بنده باشد، و همين طور فرشتگان مقرب- نساء: ١٧٣) و باز در آيه ديگر ميفرمايد: مَا الْمَسِيحُ ابْنُ مَرْيَمَ إِلَّا رَسُولٌ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِهِ الرُّسُلُ وَ أُمُّهُ صِدِّيقَةٌ كانا يَأْكُلانِ الطَّعامَ‌ (مسيح پسر مريم پيامبرى بيش نبود كه قبل از او هم انبيائى آمده و رفته بودند، و مادرش نيز زنى راستگو و با ايمان بود و هر دو هم غذا ميخوردند (يعنى بشر بودند)- مائده: ٧٥) يعنى نياز به دفع مدفوع داشتند و تغوّط ميكردند.

پس هر كس براى پيمبران، خدائى قائل باشد و يا براى امامان ربوبيّتى مدّعى گردد يا نبوّت ايشان را معتقد شود يا در حقّ غير ايشان پيشوائى و امامت قائل گردد، ما از او بيزاريم هم در دنيا و هم در عالم آخرت. پس مأمون پرسيد كه شما در باره رجعت چه ميفرماييد؟ امام ٧ فرمود: آن بجا و حقّ است، و در امتهاى پيشين هم بوده است، و قرآن مجيد هم بدان ناطق است، و رسول خدا