ترجمه عيون أخبار الرضا شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ مستفيد، حميد رضا - الصفحة ٢٥٧ - باب ٣٤ عللى كه فضل بن شاذان ذكر كرده است

بالصّواب».

و اگر بپرسد: چرا در تمام عمر يك مرتبه مأمور بحجّ شده‌اند نه بيشتر، گفته مى‌شود: براى اينكه خداوند متعال واجبات را بملاحظه حال پست‌ترين فرد از حيث قدرت و توانائى قرار داده است، چنان كه خود فرموده: فَمَا اسْتَيْسَرَ مِنَ الْهَدْيِ‌ (گوسفند قربانى حجّ آنچه ميسّر است- بقره: ١٩٦) يعنى گوسفندى، تا هم غنىّ و هم ضعيف المال بتوانند انجام دهند، و همچنين باقى واجبات جملگى غير اين نيست كه: بملاحظه كمترين فرد از نظر قدرت تعيين شده است، و يكى از جمله واجبات حجّ است كه يك مرتبه در تمام عمر فريضه شده، و بعد خداوند ثروتمندان و متمكّنين را بقدر استطاعتشان ترغيب كرده است.

و اگر بپرسد: چرا مأمور بعمره تمتّع شده‌اند (يعنى پس از احرام عمره و انجام اعمال آن هنوز حجّ بجاى نياورده ميتوان از محرّمات احرام محلّ شد و لذّات ممنوعه در احرام را حلال دانست؟) پاسخش آنست كه اين تخفيفى است و رحمت كه خداوند ببندگانش داده تا در اين سفر دور و دراز و پرمدّت احرامشان در اثر طول زمان آسيب نبيند، و فساد در آنان رخنه نكند و از ممنوع بودن مدّتى از بردن بعض لذّات حريص بآن نشوند، و براى اينكه حجّ و عمره هر دو واجب است، و هر دو احرام ميخواهد، و با باقيماندن در احرام اوّل مانند