ترجمه عيون أخبار الرضا شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ مستفيد، حميد رضا - الصفحة ٢٤٨ - باب ٣٤ عللى كه فضل بن شاذان ذكر كرده است

آن براى هدايت مردم است و در آن علائمى از براى راهنمائى و جداكننده حق از باطل است- بقره: ١٨٥) در اين ماه به پيغمبر وحى شد، و در آن است شب قدر، شبى كه از هزار ماه بهتر است، «در آن شب هر كار محكم و برقرار مى‌شود- دخان: ٤»، و آن اوّل سال قمرى است، و رمضان ماهى است كه در آن تقديرات و مسائلى كه در آن سال از نيكى و بدى، خير و شرّ نفع و ضرر، سود و زيان، و زندگى و مرگ و بهره روزى هر فرد تعيين ميگردد (در شب قدر كه در اين ماه ميباشد) و بهمين جهت است كه آن شب را «قدر» ميگويند.

و اگر بپرسد: چرا مأمورند بروزه ماه رمضان و بس، نه كمتر و نه زيادتر؟

گفته مى‌شود: براى آنكه اين مقدار، حدّى است كه از انجام آن، هم ضعيف بر مى‌آيد و هم قوى، و جز اين نيست كه خداوند فرائض و واجبات را باندازه‌اى كه در امكان غالب افراد باشد تعيين فرموده، آنگاه ناتوانان را آزادى داده، بدين معنى كه اگر خواستند با اينكه سخت است آن را انجام دهند مانعى نباشد، و نيز توانايان را ترغيب و تحريص كرده كه اگر خواستند غير ماه رمضان را هم با گرفتن روزه تقرب جويند، و چنان كه بكمتر از اين صلاحشان بود خداوند كمتر ميفرمود، و اگر محتاج به بيشتر از اين بودند بزياده از اين امر ميفرمود.

و اگر بپرسد: چرا زن كه حائض مى‌شود نماز و روزه از او ساقط مى‌شود؟