ترجمه عيون أخبار الرضا شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ مستفيد، حميد رضا - الصفحة ٥٧٨ - باب ٥٩ عللى كه بموجب آن مأمون حضرت رضا

نسخ نقل كرده‌اند (مانند كتاب وسائل الشّيعه، و كتاب بحار الانوار) مختلف است، بعضى مانند همين متن است كه ثبت شده است، و پاره‌اى بدين لفظ است «إن كان أرى انّه خير من هذا» و بنا بر اين لفظ ترجمه بايد چنين باشد «راوى گفت: حضرت خود را افضل از غلامش نمى‌دانست» و در اين صورت «إن» نافيه است نه شرطيّه».

باب ٥٩ عللى كه بموجب آن مأمون حضرت رضا- ٧- را با زهر بقتل رسانيد

١- حسين بن ابراهيم بن مؤدّب و علىّ بن عبد اللَّه ورّاق و احمد بن زياد همدانىّ- رضى اللَّه عنهم- گفتند: علىّ بن ابراهيم از پدرش از محمّد بن سنان روايت كرد كه گفت: من در خراسان نزد سرورم حضرت رضا ٧ بودم، و مأمون در روزهاى دوشنبه و پنجشنبه كه اذن ملاقات ميداد حضرت را در سمت راست خود مى‌نشانيد، يك بار بمأمون خبر دادند كه مردى از صوفيها دزدى كرده است، دستور داد او را آوردند، چون به او نظر كرد ديد مردى ژنده‌پوش و در پيشانيش آثار سجده هويدا است، گفت: بسيار عجيب است! اين آثار نيكو