ترجمه عيون أخبار الرضا شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ مستفيد، حميد رضا - الصفحة ٣٠٥ - باب ٣٩ خروج آن حضرت از نيشابور بسوى طوس و از آنجا به مرو

نويسنده كتاب- رحمه اللَّه- گويد: اخلاص در آن يعنى اينكه اين كلمه وى را از آلوده شدن بمعصيت حفظ كند، و از نافرمانى باز دارد.

٣- محمّد بن موسى بن متوكل- رضى اللَّه عنه- بسند مذكور در متن از ياسر خادم نقل كرده كه گفت: چون على بن موسى الرّضا عليهما السّلام بقصر حميد بن قحطبه وارد شد لباس خود را از تن بيرون كرد و بحميد داد، و حميد آن را بكنيز خود داد تا آن را بشويد و نظافت كند، طولى نكشيد كه آن كنيز بازگشت و رقعه‌اى در دست داشت و اظهار كرد كه اين رقعه در جيب لباس ابو الحسن على بن موسى بوده و آن را به حميد داد، حميد گويد: من به آن حضرت عرضكردم: فدايت گردم! اين كنيز اين رقعه را آورده و ميگويد كه در جيب شما يافته است، اين چه چيز است؟ فرمود: اين رقعه حرز و دعائى است كه من هيچ گاه از خود جدا نمى‌سازم، من عرضه داشتم كه اى كاش مرا بدان مشرف ميساختى، فرمود: اين حرزى است كه هر كس آن را بهمراه داشته باشد بلاها از او دفع شده و از هر بليّه در امان خواهد بود، و پناهى است براى او از شرّ شيطان ملعون [و از شرّ سلطان‌]، سپس آن دعا و حرز را به حميد ديكته كرد و آن چنين‌