ترجمه عيون أخبار الرضا شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ مستفيد، حميد رضا - الصفحة ٢٦٩ - باب ٣٥ كتابى كه حضرت رضا

است و مراد از استطاعت و راه داشتن داراى زاد و راحله بودن و صحت بدن است، و حجّ براى غير اهل مكّه، حجّ تمتّع است، و حجّ قرآن و افرادى كه سنّيها بجا مى‌آورند درست نيست مگر براى كسانى كه از اهل مكّه‌اند و منزلشان در آن شهر است، و احرام قبل از رسيدن بميقات درست نيست (مگر اينكه بنذر بر خود واجب كرده باشد) خداوند متعال فرموده: «وَ أَتِمُّوا الْحَجَّ وَ الْعُمْرَةَ لِلَّهِ‌» (حجّ را با عمره براى تقرّب بخدا تمام بجاى آوريد- بقره: ١٩٦)، و جايز نيست گوسفند اخته را قربانى كرد و پذيرفته نمى‌شود، زيرا كه آن ناقص است و همچنين گوسفندى كه بيضه‌هاى او در اثر ضربه‌اى از كار افتاده باشد.

و جهاد بدستور امام عادل واجب ميگردد، و هر كس بجهت حفظ مال خود كشته شود شهيد است، و جايز نيست احدى از كافران يا ناصبيان را در زمان تقيّه كشت، مگر اينكه قاتل باشد يا ماجراجو و مفسد (يا ستمكار)، و اين هم در صورتيست كه بر خود و اصحاب و ياران خود از كشته شدن نهراسى (يعنى اگر بيم آن باشد كه طرفداران آن كافر يا ناصبى دست بخونريزى و كشتار اهل حقّ ميزنند جايز نيست) و تقيّه كردن در زمان تقيّه و يا محلّ تقيّه واجب است، و كسى كه براى دفع ظلم از خود از روى تقيّه سوگند بدروغ ياد كند كفّاره ندارد و گناه نكرده است.

و طلاق بنا بروش و سنت رسول خدا ٦ آن روشى كه خداوند تعالى در