ترجمه عيون أخبار الرضا شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ مستفيد، حميد رضا - الصفحة ٢٦٧ - باب ٣٥ كتابى كه حضرت رضا

روزه‌ات را بايد افطار كنى، و هر كس مسافرتش شرعى بود و (با اين حال) روزه گرفت و افطار نكرد روزه‌اش باطل است و بايد آن را در حضر قضا كند، زيرا روزه در سفر باطل است.

و قنوت در نماز (فريضه): صبح و ظهر و عصر و مغرب و عشاء سنّت واجب است (يعنى حتّى الامكان بايد آن را بخواند).

و نماز بر ميّت پنج تكبير است، پس هر كس كم كند يعنى كمتر از پنج تكبير بگويد با سنّت مخالفت كرده است، و چون ميّت را بگور سرازير مى‌كنند بايد ابتدا از پايش آرام آرام داخل قبر كنند.

و بلند گفتن «بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ‌» در تمامى نمازها سنّت است، و زكات واجب در هر دويست درهم پنج درهم است و در كمتر از آن زكاتى نيست، و زكات بر مال تعلّق نمى‌گيرد مگر پس از اينكه سال بر او بگذرد (يعنى وارد ماه دوازدهم سال شود)، و جايز نيست كه زكات را بغير اثنى عشرى مذهب داد، يا بغير شيعه- از كسانى كه بتشيّع معروفند- داد، و عشريّه زكات گندم و جو و خرما و مويز چون به پنج وسق- كه هر كدام شصت صاع است و هر صاع چهار مدّ است- رسيد زكات تعلّق ميگيرد، نه كمتر، و زكات فطره بر هر فردى چه كوچك و چه بزرگ، چه آزاد و چه برده، چه مرد و چه زن، واجب‌