ترجمه عيون أخبار الرضا شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ مستفيد، حميد رضا - الصفحة ٢٦٨ - باب ٣٥ كتابى كه حضرت رضا

ميباشد كه آن عبارت است از گندم و جو و خرما و مويز، يك صاع كه آن چهار مدّ است (هر مدّ ٧٥٠ گرم است) و جايز نيست به غير شيعه امامى داده شود.

و آخرين حدّ حيض (معمولا) ده روز است و كمترش سه روز، و (بايد) زن مستحاضه بخود پنبه بردارد تا مانع از آمدن خون باشد و غسل ميكند و نماز ميخواند، و امّا حائض نماز را ترك ميكند و قضا هم ندارد، و روزه را ترك مى‌كند امّا آن را بايد قضا كند.

و روزه ماه رمضان واجب است (براى حاضر) و با رؤيت هلال روزه گرفته مى‌شود و با رؤيت هلال، افطار، و نماز مستحبّى را نمى‌توان بجماعت بجاى آورد زيرا كه آن بدعت است و گمراهى و هر گمراهى سرانجامش دوزخ است، و روزه سه روز در هر ماه در هر دهه يك روز پنجشنبه اوّل و پنجشنبه آخر و چهارشنبه وسط مستحب است، و روزه ماه شعبان بسيار نيكوست براى آن شخص كه روزه بدارد، و روزه‌هاى قضاشده ماه رمضان را ميتوان متفرّقا بجاى آورد و مجزى است.

و حجّ خانه خدا بر كسى كه مستطيع باشد و راهى بآن داشته باشد واجب‌