ترجمه عيون أخبار الرضا شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ مستفيد، حميد رضا - الصفحة ٢١٤ - باب ٣٤ عللى كه فضل بن شاذان ذكر كرده است

اين كار براى آنان دشوار و رنج آور است در سرماى هوا، و در سفرها، و ايام بيمارى، و پاره‌اى از اوقات شب و روز، و شستن صورت و دست در وضو آسانتر است از سر و پا، و هر گاه فرائض و واجبات در حدّ كم‌طاقت‌ترين مردم سالم وضع شده باشد كه (شده است) پس همه بقدر آن كم طاقت موظّف مى‌باشند چه قوى و چه ضعيف، و ديگر اينكه سر و روى دو پا هميشه آشكار و پيدا نيست مانند روى و دستها براى عمامه و كفشها و غير آن از كلاه و كفش.

و باز اگر كسى بپرسد: چرا مبطلات وضو فقط آنچه از دو مخرج بول و غائط خارج مى‌شود و خوابيدن است نه غير اينها؟ جوابش آنست كه آن دو مخرج است كه نجاسات را بيرون ميدهد و راه آنست، و راهى براى انسان نيست كه نجاست را بيرون دهد مگر اين دو مخرج، پس مأمورند بطهارت هنگامى كه نجاست از اين دو آنان را را ملوّث نمود.

و امّا خواب، براى اينكه چون شخص خوابيد و خواب بر او مسلّط شد اختيار را از كف مى‌دهد و اعضاى او سست و گشوده مى‌شود و بيشتر چيزى كه از مخرج وى خارج مى‌شود باد است، پس بالنتيجه بايد تجديد وضو كند.