ترجمه عيون أخبار الرضا شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ مستفيد، حميد رضا - الصفحة ٢١٣ - باب ٣٤ عللى كه فضل بن شاذان ذكر كرده است

رفتن به پيشگاه ايزد جبار و سلطان حق و پرده پوش بندگان.

و باز اگر كسى بپرسد كه از چه رو شستن صورت و دو دست و مسح سر و پا واجب شده است؟ گفته مى‌شود: زيرا كه عبد و بنده چون در پيشگاه حقّ بايستد، همه آنچه كه شستن آن بر او واجب شده آشكار باشد، چنان كه با اين اعضا مباشر اعمال عبادت مى‌شود، بر وى خود سجده [و استقبال خ- ل‌] ميكند و خضوع مى‌نمايد، و با دو دست خويش از خداوند خود مسألت مى‌نمايد و رغبت و رهبت و تبتّل (حركت دست كه نشانه خوف و اميد و طلب و عبوديت است) نشان ميدهد، و با سر خود در ركوع و سجود استقبال ميكند، و با دو پاى خود برميخيزد و مى‌نشيند.

و باز اگر كسى بگويد: از چه جهت شستن روى و دو دست واجب شده، و مسح بر سر و روى دو پا و بر همه شستن يا بر همه مسح كردن واجب نشده است؟

گفته خواهد شد: براى چند جهت مختلف كه از آن جمله اينكه عبادت و پرستش بزرگ و اعلى، ركوع و سجده است، و آن هر دو با روى و دستهاست نه با سر و پاها، و ديگر اينكه مردم هميشه آمادگى شستن سر و پاها را ندارند، و