نهج الفصاحة - پاینده، ابوالقاسم - الصفحة ٦١٠ - مقدمۀ چاپ دوّم

بهترين خطاكاران توبه‌گرانند.

٢١٥٠-: كلّ خلّة يطبع عليها المؤمن إلاّ الخيانة و الكذب.

مؤمن هر صفتى تواند داشت مگر خيانت و دروغ.

٢١٥١-: كلّ ذنب عسى اللّٰه أن يغفره إلاّ من مات مشركا أو قتل مؤمنا متعمّدا.

هر گناهى را شايد خدا ببخشد مگر كسى كه مشرك مرده يا مؤمنى را بعمد كشته باشد.

٢١٥٢-: كلّ ذي مال أحقّ بما له يصنع به ما يشاء.

هر صاحب مالى بمال خويش شايسته‌تر است كه با آن هر چه خواهد كند.

٢١٥٣-: كلّ شيء ينقص إلاّ الشّرّ فإنّه يزداد فيه.

هر چيزى كاسته شود بجز شر كه فزونى گيرد.

٢١٥٤-: كلّ شيء فضل عن ظلّ بيت و جلف الخبز و ثوب يواري عورة الرّجل و الماء لم يكن لابن آدم فيه حقّ.

آدميزاد بيشتر از سايه خانه‌اى و خشك نانى و جامه‌اى كه عورت مرد بپوشاند و آب حق ندارد.

٢١٥٥-: كلّ شيء ساء المؤمن فهو مصيبة.

هر چه مؤمن را از آن بد آيد مصيبت است.