مجموعه در رديف كلمات قصار على بن ابى طالب(ع)نقل شده و اين توارد در بسيارى از كلمات و اخبار منتسب به على بن ابى طالب(ع)ديده مى‌شود.بعضيها گمان كرده‌اند اين قضيه نتيجۀ اشتباه راويان است ولى حقيقت اينست كه تقارب و تشابه معنوى كه ميان محمّد(ص)و على(ع)وجود داشته اين توارد و تشابه را بوجود آورده است.

على(ع)از طفوليت در پناه محبت و رعايت محمّد(ص)نشو و نما يافت و در دورۀ جوانى نيز تحت تربيت و نفوذ فكرى او بود، بدين جهت شايد در دنيا دو تن را نتوان يافت كه تا اين حد از لحاظ فكر و عقيده و معنويات با هم نزديك باشند و عجب نيست اگر گفتارهائى كه منسوب به اين دو تن است از بعضى جهات متشابه و حتى از لحاظ لفظ و معنى متوارد باشد.

سيد رضى فراهم آورندۀ نهج البلاغه در ذيل يكى از كلمات قصار ميگويد:«اين سخن را از پيغمبر روايت ميكنند و عجب نيست اگر دو سخن شبيه هم باشد زيرا سر چشمۀ آن يكى است.» جاى تأسف است كه اين مجموعۀ زيبا كه كمال معنى و جمال ظاهر را يك جا دارد از يك عيب كه نميدانم كوچكش بنامم يا بزرگ خالى نيست،آنها كه با كار چاپ و چاپخانه سر و كار دارند ميدانند كه چاپ كتاب بى‌غلط عادة محال است،بارها شده كه براى اكمال تصحيح،چند بار نمونه‌هاى چاپخانه غلطگيرى شده و باز در موقع چاپ يك يا چند حرف از جاى خود در رفته و پس و پيش شده است.اين همه اشكال در چاپ و تصحيح عبارات فارسى از تعداد اشكال حروف پديد مى‌آيد.وقتى حروف معرّب باشد اشكال تصحيح دو چندان است بدين جهت وقتى چاپ اين مجموعه آغاز ميشد اميدوار نبودم بتوانم آن را بى‌غلط از چاپ در آرم و اعتراف