نهج الفصاحة - پاینده، ابوالقاسم - الصفحة ٧٨١ - مقدمۀ چاپ دوّم

٣٠٩٥-: المشاورة حصن من النّدامة و أمن من الملامة.

مشورت حصار ندامت است و ايمنى از ملامت.

٣٠٩٦-: المؤمن أخوا المؤمن لا يدع نصيحته على كلّ حال.

مؤمن برادر مؤمنست و به هر حال از خير خواهى او چشم نپوشد.

٣٠٩٧-: المؤمن هيّن ليّن حتّى تخاله من اللّيّن أحمق.

مؤمن نرمخو و ملايمست تا آنجا كه از نرمخوئى احمقش پندارى.

٣٠٩٨-: المؤمن منفعة إن ماشيته نفعك و إن شاورته نفعك و إن شاركته نفعك و كلّ شيء من أمره منفعة.

مؤمن مايه سود است اگر همراهش شوى سودت دهد و اگر با وى مشورت كنى سودت دهد و اگر شريكش شوى سودت دهد و همه كار وى مايه سود است.

٣٠٩٩-: المؤمنون هيّنون ليّنون كالحمل الألف إن قيد إنقاد و إذا أنيخ على صخرة إستناخ.

مؤمنان نرمخو و ملايمند چون شتر دست‌آموز كه اگر بكشندش برود و اگر بر سنگى به خوابانندش بخوابد.

٣١٠٠-: المتعبّد بغير فقه كالحمار في الطّاحون.

كسى كه بى‌دانش عبادت كند چون الاغ آسياست.