نهج الفصاحة - پاینده، ابوالقاسم - الصفحة ٧٦٠ - مقدمۀ چاپ دوّم

٢٩٦٣-: من أرضى والديه فقد أرضى اللّٰه و من أسخط والديه فقد أسخط اللّٰه.

هر كه پدر و مادر خويش را خشنود كند خدا را خشنود كرده و هر كه پدر و مادر خويش را خشمگين كند خدا را خشمگين كرده است.

٢٩٦٤-: من ازداد علما و لم تزدد في الدّنيا زهدا لم يزدد من اللّٰه إلاّ بعدا.

هر كه علمش فزون شود و بى‌رغبتى وى بدنيا فزون نشود دوريش از خدا بيشتر شود.

٢٩٦٥-: من استطاع منكم أن يقي دينه و عرضه بماله فليفعل.

هر كه از شما تواند دين و آبرو را بمال خود حفظ كند،حفظ كند.

٢٩٦٦-: من استطاع منكم أن ينفع أخاه فلينفعه.

هر كه از شما تواند ببرادر خويش نفع برساند،برساند.

٢٩٦٧-: من أخطأ خطيئة أو أذنب ذنبا ثمّ ندم فهو كفّارته.

هر كه خطائى كند يا گناهى از او سر زند آنگاه پشيمان شود پشيمانى كفاره اوست.

٢٩٦٨-: من إدّان دينا ينوي قضاءه أدّاه اللّٰه عنه يوم القيمة.

هر كه دينى بعهده دارد كه نيت پرداخت آن دارد،خدا روز قيامت قرض وى را ادا كند.

٢٩٦٩-: من أذلّ نفسه في طاعة اللّٰه فهو أعزّ ممّن تعزّز بمعصية اللّٰه.

هر كه خويشتن را در اطاعت خدا خوار كند از كسى كه به معصيت خدا عزت جسته باشد عزيزتر است.