نهج الفصاحة - پاینده، ابوالقاسم - الصفحة ٦١٤ - مقدمۀ چاپ دوّم
٢١٧٣-: كلّ معروف صدقة و ما أنفق المسلم من نفقة على نفسه و أهله كتب له بها صدقة و ما وقى به المرء المسلم عرضه كتب له به صدقة.
هر كار نيكى صدقه است و هر چه مسلمان بر خويش و كسان خويش خرج كند در قبال آن براى او صدقهاى نويسند و هر چه مسلمان بوسيله آن آبروى خويش محفوظ دارد در قبال آن برايش صدقهاى نويسند.
٢١٧٤-: كلّ نعيم زائل إلاّ نعيم أهل الجنّة و كلّ هم منقطع إلاّ همّ أهل النّار.
هر نعمتى زايل شد نيست مگر نعمت بهشتيان و هر غمى قطعشدنيست مگر غم جهنميان.
٢١٧٥-: كلّ نفس تحشر على هواها،فمن هوى الكفرة فهو مع الكفرة و لا ينفعه عمله شيئا.
هر كسى را با دلبستگيش محشور كنند،هر كه بكافران دلبسته باشد با كافران است و عملش سودش ندهد.
٢١٧٦-: كلّ ذي نعمة محسود إلاّ صاحب التّواضع.
هر كه نعمتى دارد بمعرض حسد است مگر آنكه تواضع دارد.
٢١٧٧-: كلّ نفس من بني آدم سيّد فالرّجل سيّد أهله، و المرأة سيّدة بيتها.
هر يك از فرزندان آدم فرمان