بنويسانند و بخوانند و بخاطر سپارند و بياموزند و بياموزانند و بكار بندند و در فضيلت قرآن و ترغيب كسان به مؤانست آن سخنان فراوان داشت،ميفرمود:«فضيلت گفتار خدا بر سخنان ديگر چون فضيلت خدا بر مخلوق خويش است.» [١]و:«بهترين شما كسى است كه قرآن بياموزد و بياموزاند [٢]و:«هر كه قرآن نيك خواند قرين فرشتگان است.» [٣]و:«اگر يكيتان هر روز بمسجد آيد و دو آيه قرآن آموزد از دو شتر داشتن بهتر است و سه آيه از سه شتر و چهار آيه از چهار شتر و همچنين» [٤]و:«آن كسان كه در خانه‌اى فراهم آمده به قرائت و دقت قرآن بردارند در رحمت خدايند». [٥]ضمير خالى از قرآن را به خانۀ ويران مانند ميكرد [٦]و كسان را از فراموش كردن قرآن بر حذر ميداشت ميفرمود:«قرآن را بياد آريد كه از سينۀ كسان از گوسفندان فرارى،گريزان‌تر است [٧]»و:«حافظ قرآن چون آنست كه شتر خويش عقال كرده،اگر مراقب آن باشد بماند و اگر غافل شود برود» [٨]و:«گناهى بزرگتر از اين نيست كه كسى سوره يا آيه قرآن بياموزد و از خاطر ببرد» [٩]و در فضل قرائت قرآن ميفرمود:«خانه‌اى كه قرآن در آن خوانده شود شيطان بدان درنيايد [١٠].»و:«قرآن بخوانيد كه روز قيامت از ياران خويش شفاعت ميكند.» [١١]در وصف قرآن ميفرمود:«ريسمان محكم خدا و نور روشن اوست ذكر حكيم است و صراط مستقيم»و در فضيلت ضبط و حفظ قرآن ميفرمود:

[١] ترمدى.

[٢] بخارى،ابو داود،ترمدى.

[٣] مسلم،ابو داود.

[٤] مسلم،ابو داود.

[٥] مسلم.

[٦] ترمدى.

[٧] مسلم.

[٨] بخارى.

[٩] ابو داود.

[١٠] ترمدى.

[١١] ترمدى.