نهج الفصاحة - پاینده، ابوالقاسم - الصفحة ٣٦٤ - مقدمۀ چاپ دوّم
امت مرا بدست گيرد و در كار آنها مثل كارهاى خصوصى خود دلسوزى و كوشش نكند روز رستاخيز خداوند او را وارونه در آتش اندازد.
١٠٤٠-: أيّما وال ولي فلان و رفق رفق اللّٰه تعالى به يوم القيامة.
هر كس بزمامدارى برسد و با مردم بملايمت و مدارا رفتار كند خداوند روز قيامت با او مدارا كند.
١٠٤١-: أيّما وال ولي من أمر أمّتي بعدي أقيم على الصّراط و نشرت الملائكة صحيفته فإن كان عادلا نجّاه اللّٰه بعدله و إن كان جائرا انتفض به الصّراط انتفاضة تزايل بين مفاصله حتّى يكون بين عضوين من أعضائه مسيرة مائة عام ثمّ ينخرق به الصّراط.
هر زمامدارى كه پس از من كار امت مرا بدست گيرد روز رستاخيز بر صراط متوقف شود و فرشتگان نامه اعمال او را بگشايند اگر عادل باشد خداوند او را بوسيله عدلش نجات دهد و اگر ستمگر باشد صراط زير پاى او چنان بلرزد كه بندهاى او را از هم جدا كند چنان كه ميان دو عضو او صد سال راه فاصله باشد سپس از صراط بيفتد.
١٠٤٢-: أيّها النّاس اتّقوا اللّٰه فو اللّٰه لا يظلم مؤمن مؤمنا إلاّ انتقم اللّٰه تعالى منه يوم القيامة.
اى مردم از خدا بترسيد بخدا مؤمنى مؤمنى را ستم نكند جز