٩٥٣-: إنّما يسلّط اللّٰه على ابن آدم من خافه ابن آدم و لو أنّ ابن آدم لم يخف غير اللّٰه لم يسلّط اللّٰه عليه أحدا و إنّما و كل ابن آدم لمن رجا ابن آدم و لو أنّ ابن آدم لم يرج إلاّ اللّٰه لم يكله اللّٰه إلى غيره.

خداوند كسى را كه آدميزاد از او مى‌ترسد بر وى مسلط مى‌كند اگر جز خدا از كسى نمى‌ترسيد خدا كسى را بر او مسلط نميكرد آدميزاد بكسى كه بدو اميدوار است واگذار مى‌شود و اگر جز خدا بكسى اميد نداشت خدا او را بديگرى وانميگذاشت.

٩٥٤-: إنّما يكفي أحدكم ما كان في الدّنيا مثل زاد الرّاكب.

براى شما در دنيا چيزى كه به اندازه توشه مسافرى باشد كافى است.

٩٥٥-: إنّه يعرف الفضل لأهل الفضل أهل الفضل.

فضيلت اهل فضيلت را صاحب فضيلت مى‌شناسد.

٩٥٦-: إنّي أحرّج عليكم حقّ الضّعيفين:اليتيم و المرأة.

شما را از حق دو ضعيف بسختى بر حذر ميكنم:يتيم و زن.