تفسير ونقد وتحليل مثنوى جلال الدين محمد مولوى - علامه جعفری - الصفحة ٧٢ - منتخباتى از كتاب ( جنگ و صلح ) شاه كار تولستوى

شهوات ، جستجو كنيد . سرچشمه آسايش و خوشبختى در خارج نيست ، بلكه در درون ما است . پىير در اين حال اين چشمه پر طراوت و سعادت را كه اكنون دلش را با شادمانى و هيجان و رقت لبريز كرده بود در درون خويش مى يافت . » [١] « استاد بزرگ چنين مى خواند :
ما در معابد خود هيچ اختلاف درجه نداريم ، تنها اختلافى كه هست ميان تقوى و گناه است ، بايد از ايجاد هر اختلاف كه سبب نقض برابرى مى گردد اجتناب كرد آرى ، به كمك برادر خود ، هر كس مى خواهد باشد ، بشتاب ، گمراهان را نصيحت كن دست افتادگان را بگير ، هرگز به برادر خود كينه و خصومت مورز ، مهربان و مؤدب باش ، اخگر پرهيزكارى را در دل همه كس شعله ور سازد ، هم نوعان و نزديكان خود را در سعادت خويش شريك كن و بدان كه هرگز غبار حسادت پاكى اين لذت را تيره و مكدر نخواهد ساخت . » [٢] « دشمن خود را عفو كن ، از او انتقام نكش ، بوى نيكى كن ، اگر عالىترين قانون را بدين طريق اجرا كنى آثار آن عظمت باستانى را كه از دست داده اى باز خواهى يافت . » [٣] پىير كه پيوسته بيشتر بهيجان مى آمد گفت : شما مزاح مى كنيد ، در اين مسئله كه من ميل داشته‌ام كار نيكويى انجام بدهم و كارهايى هم ( اگر چه بسيار جزيى است و بد انجام گرفته ) انجام داده‌ام چه اشتباه و زيانى وجود دارد ؟ چه ضرر دارد كه مردمى تيره بخت ، موژيكهاى ما ، كه مانند ما انسان هستند و از خدا و حقيقت جز انجام تشريفات مذهبى و خواندن ادعيه اى كه معنى آن را نمى دانند استنباط ديگر ندارند ، تعاليم تسلى بخش زندگانى اخروى ، كيفر ، مجازات ، تسلى

[١] همان مأخذ ، ج ٢ ، ص ٤٣٦ . .
[٢] همان مأخذ ، ج ٢ ، ص ٤٣٦ . .
[٣] همان مأخذ ، ج ٢ ، ص ٤٤٠ . .