تفسير ونقد وتحليل مثنوى جلال الدين محمد مولوى - علامه جعفری - الصفحة ٥٠٦ - صداى خونخواران جوامع بشرى هر چند كه زيبا باشد پاسخى جز &#١٧١ دور شو &#١٨٧ ندارد

((٢٠٠٦)) اخسئوا بر زشت آواز آمدست كاو ز خون خلق چون سگ بود مست . . .

((٢٠٠٨)) دان كه با يوسف تو گرگى كرده اى باز خون بىگناهى خورده اى
صداى خونخواران جوامع بشرى هر چند كه زيبا باشد پاسخى جز « دور شو » ندارد خطاب « دور شو » يا « گم شو » هرگز متوجه انسان نمى شود . انسان تا انسان است نه از خدا و نه از انسانهاى ديگر اين گونه جملات توهين و تحقير آميز را نمى شنود . اين ميكروب يا درندهء سر مست خطرناك است كه بايستى از بارگاه پر شكوه و جلال حيات دور شود .
آن كس كه دست به خون پاك آدميان مى آلايد ؟ آن فرد كه جوشش خونهاى ستمديده گان را مانند جوشش بادهء خوشگوار تلقى مى كند ، آن انسان نماها كه به جاى نصب كردن گلهاى رنگارنگ زندگى بر سينه هاى انسانها ، آنها را در خونهاى رنگينشان غوطه ور مى سازند ، هر صدا و نغمه و سرود زيبايى هم كه طنين انداز كنند پاسخى از جانب خدا و زبان تاريخ كه گوياترين زبانها است جز دور شو نخواهند شنيد ، بلكه نه تنها نغمه هاى او جز چنان پاسخى ندارد ، بلكه هوا داران آن خونخواران هر نغمه اى هم كه ساز كنند و آنها را به نام قهرمان و شجاع و دلاور و با شخصيت بخوانند و براى گفته هاى خود دلايل و شواهد بياورند ، پاسخى جز دور شو نشنيده و نخواهند شنيد .
مبارزه با باغبان ازل و ابد را كلماتى از قبيل قهرمان و شجاع و دلاور و مدبر تصحيح نخواهد كرد .