تفسير ونقد وتحليل مثنوى جلال الدين محمد مولوى - علامه جعفری - الصفحة ٥١٧ - آيه

« وَظَلَّلْنا عَلَيْكُمُ اَلْغَمامَ وَأَنْزَلْنا عَلَيْكُمُ اَلْمَنَّ وَاَلسَّلْوى كُلُوا مِنْ طَيِّباتِ ما رَزَقْناكُمْ وَما ظَلَمُونا وَلكِنْ كانُوا أَنْفُسَهُمْ يَظْلِمُونَ . » ٢ : ٥٧ [١] ( ما به شما [ بنى اسرائيل ] با ابر سايه انداختيم « من و سلوى » فرستاديم از روزىهاى پاكيزه كه نصيب شما كرديم بخوريد . آنان به ما ظلم نكردند ، بلكه به خود ظلم روا داشتند ) .
« فَأَلْقى عَصاه فَإِذا هِيَ ثُعْبانٌ مُبِينٌ . » ٧ : ١٠٧ [٢] ( [ موسى ] عصاى خود را بزمين انداخت ، ناگهان اژدهاى آشكارى شد ) .
« وَنَزَعَ يَدَه فَإِذا هِيَ بَيْضاءُ لِلنَّاظِرِينَ » ٧ : ١٠٨ [٣] ( دستش را [ موسى ] از گريبان بيرون كشيد ناگهان براى تماشا كنندگان سفيد بود ) .
« وَاِتَّخَذَ قَوْمُ مُوسى مِنْ بَعْدِه مِنْ حُلِيِّهِمْ عِجْلًا جَسَداً لَه خُوارٌ أَ لَمْ يَرَوْا أَنَّه لا يُكَلِّمُهُمْ وَلا يَهْدِيهِمْ سَبِيلًا اِتَّخَذُوه وَكانُوا ظالِمِينَ . » ٧ : ١٤٨ [٤] ( قوم موسى پس از رفتن او از وسايل زينت [ طلا ] جسد گوساله اى را اتخاذ كردند . مگر آنان نمى ديدند كه آن گوساله با آنها گفتگو نمى كند و آنان را به هيچ راهى هدايت نمى كند ؟ آن گوساله را گرفتند ، آنان ستمكار بودند ) .
« فَأَخْرَجَ لَهُمْ عِجْلًا جَسَداً لَه خُوارٌ فَقالُوا هذا إِلهُكُمْ وَإِله مُوسى فَنَسِيَ . » ٢٠ : ٨٨ [٥] ( [ سامرى ] مجسمهء گوساله اى را براى آنان [ قوم موسى ] بيرون آورد كه صدايى داشت ، آنان گفتند : اين است خداى شما و خداى موسى و عهد خدايى را فراموش كرد . )

[١] سوره البقرة ، آيهء ٥٧ . .
[٢] سوره الاعراف ، آيهء ١٠٧ . .
[٣] سوره الاعراف ، آيهء ١٠٨ . .
[٤] سوره الاعراف ، آيهء ١٤٨ . .
[٥] سوره طه ، آيهء ٨٨ . .