تفسير ونقد وتحليل مثنوى جلال الدين محمد مولوى - علامه جعفری - الصفحة ٣٥٨ - اى چوپان نازنين كه در جلوه گاه مشيت خداوندى اين موقعيت مخصوص را به خود گرفتهاى ، باكى به خود راه مده و بگو آن چه را كه مى خواهى

((١٧٨٦)) اى معاف يفعل الله ما يشاء بىمحابا رو زبان را برگشا
اى چوپان نازنين كه در جلوه گاه مشيت خداوندى اين موقعيت مخصوص را به خود گرفته اى ، باكى به خود راه مده و بگو آن چه را كه مى خواهى آرى :
گفتگو كن گفتگو كن گفتگو .
اما به همين گفتارى كه امروز در شرايط معينى از دهان تو در مى آيد قناعت مكن ، بلكه برو :
جستجو كن جستجو كن جستجو .
كوشش كن و فعاليت نما و :

رو به هاى و هوى بزم كوى يار هاى و هو كن هاى و هو كن هاى و هو
تنها به اين جستجو و هياهو هم اكتفا مكن ، پيشتر رو :

وانگهى از خود منى و آلودگى شستشو كن شستشو كن شستشو
با در نظر گرفتن مباحث گذشته ، بيت فوق هم مى تواند تفسير بسيار عالى داشته باشد ، باين معنى كه در هر موقعيت معينى كه مطابق مقتضيات و شرايط طبيعى و روانى قرار گرفته‌ايد واحدهايى كه شما را به آن موقعيت رسانيده است چون در اختيار شما نبوده و شما از حد اكثر دانايى و توانايى خود استفاده كرده در آن موقعيت قرار گرفته‌ايد بيم و هراسى نداشته باشيد ، هر موقعيتى كه انسان در آن قرار مى گيرد ، از نظر نظم و قانون در نقطه اى از جلوه گاه مشيت خداوندى خواهد بود ، ولى اين را هم بدانيد كه اگر احساس توانايى بيشترى در خود داشته باشيد و با اين حال در همان موقعيت قبلى ميخكوب شويد ، شما معاف و معذور نيستيد ، همواره در حال حركت به پيش باشيد ، اگر چه به هر نقطه اى كه مى رسيد از نقص مرحله گذشته بالاتر و از كمال