تفسير ونقد وتحليل مثنوى جلال الدين محمد مولوى - علامه جعفری - الصفحة ٦٨٨ - ٣ - قدرت قرار دادى

در آن روز است كه اگر قدرت تمام افراد و جوامع انسانى را در اختيار يك فرد بگذارند آن فرد نيرومند در مقابل همهء افراد انسانى خود را ناتوان تر از همه احساس خواهد كرد .
چرا ؟ براى اين كه به عدد افراد همهء انسانهاى كرهء خاكى خود را مسئول خواهد ديد . بياييد : در به دست آوردن قدرت بكوشيم و اكتساب نيرو را به مسابقه بگذاريم ، اما براى چه ؟ :
براى بهزيستى ( من ايده آل ) خودمان .
بسيار خوب ، مگر بهزيستى ( من ايده آل ) جنبهء فردى ندارد ؟ نه ، هرگز ، زيرا - ( من ايده آل ) تا ( خود طبيعى ) را كه علت فرديت و فرد پرستى است از ريشه نابود نسازد ، در يك انسان بوجود نمى آيد ، وقتى كه ريشه و فرد پرستى نابود شد ( من ايده آل ) تمام انسانها را كه در اين جهان لباس هستى پوشيده‌اند مرتبط به خود مى بيند ، به همين جهت است كه قدرت خوش را محصول همهء انسانها مى داند كه بايستى همگان را در آن سهيم بسازد .
اين گونه قدرت اكتسابى اگر نرون را به اپيكتت و هيتلر را به گوته و قضات بىرحم آريو باگ آتن را به سقراط مبدل نسازد ، حد اقل سوء استفاده از اكتساب قدرت جاى خود را به نيروى بىطرف مى دهد كه قابل توجيه و رهبرى مى باشد .
٣ - قدرت قرار دادى مقصود از قدرتهاى قرار دادى سلطه هايى است كه افراد و جوامع بشرى با نظر به يك عده مقررات قدرت ، را در اختيار بعضى از افراد يا طبقات مى گذارند ، در اين مورد اگر همان اصل معروف در امور قرار دادى مورد تبعيت قرار بگيرد فوق العاده ثمر بخش خواهد شد . اين اصل مى گويد :
هر اندازه كه يك موضوع قرار دادى به واقعيت طبيعى نزديكتر باشد ، آن قرار داد به همان اندازه اصيل و پايدار و بارور خواهد بود و بالعكس ، هر چه كه