تفسير ونقد وتحليل مثنوى جلال الدين محمد مولوى - علامه جعفری - الصفحة ٤٦٨ - آيه

آيه « وَسَقاهُمْ رَبُّهُمْ شَراباً طَهُوراً . » ٧٦ : ٢١ [١] ( [ آن نيكو كاران را ] خدايشان از شراب طهور سيراب فرمود ) .
« وَلا تَجْعَلْ يَدَكَ مَغْلُولَةً إِلى عُنُقِكَ وَلا تَبْسُطْها كُلَّ اَلْبَسْطِ فَتَقْعُدَ مَلُوماً مَحْسُوراً . » ١٧ : ٢٩ [٢] ( دست بر گردن خود مثل زنجير نبند [ بخل مورز ] آن اندازه هم دست خود را باز مكن [ اسراف مكن ] كه با ملالت و تنگدلى و حسرت بنشينى ) .
« اُدْعُوا رَبَّكُمْ تَضَرُّعاً وَخُفْيَةً إِنَّه لا يُحِبُّ اَلْمُعْتَدِينَ . » ٧ : ٥٥ [٣] ( پروردگارتان را در حال ناله و تضرع و نهانى بخوانيد ، خدا تجاوز كنندگان را دوست نمى دارد ) .
« وَفِي اَلسَّماءِ رِزْقُكُمْ وَما تُوعَدُونَ . » ٥١ : ٢٢ [٤] ( روزى شما و آن چه كه به شما وعده داده مى شود در عالم بالا است ) .
« وَمَكَرُوا وَمَكَرَ الله وَالله خَيْرُ اَلْماكِرِينَ . » ٣ : ٥٤ ( آنان حيله ورزيدند و خدا هم [ كه چاره جويىها در دست او است ] چاره كرد ، خدا بهترين چاره سازان است . )

[١] سوره الانسان ، آيهء ٢١ . .
[٢] سوره الإسراء ، آيهء ٢٩ . .
[٣] سوره الاعراف ، آيهء ٥٥ ، آياتى كه به بندگان دستور خواندن خدا را مى دهد متعدد است مانند : « قُلِ اُدْعُوا الله » انسانى ١ - ٣ ١٧ : ١١٠ و « اُدْعُوا اَلرَّحْمنَ انسانى ٥ - ٦ ١٧ : ١١٠ . . . » و « فَادْعُوا الله مُخْلِصِينَ . » انسانى ١ - ٣ ٤٠ : ١٤ ولى با قرينه اى كه در اين مصرع ( گفت ادعوا الله و بىزارى مباش ) وجود دارد ، آيه اى را كه در متن آورديم مناسبتر است . .
[٤] سوره الذاريات ، آيهء ٢٢ . .