تفسير ونقد وتحليل مثنوى جلال الدين محمد مولوى - علامه جعفری - الصفحة ٢٢٨ - آيه

آيه « قُلْ أَ رَأَيْتُمْ إِنْ أَصْبَحَ ماؤُكُمْ غَوْراً فَمَنْ يَأْتِيكُمْ بِماءٍ مَعِينٍ . » ٦٧ : ٣٠ [١] ( به آنان بگو : اگر ببينيد كه آبهاى شما فروكش نمايد و بىآب بمانيد كيست كه آب جارى را براى شما بياورد ) .
« قُلْنا يا نارُ كُونِي بَرْداً وَسَلاماً عَلى إِبْراهِيمَ . » ٢١ : ٦٩ [٢] ( گفتيم : اى آتش به ابراهيم خنك و تسليم باش ) .
« وَإِذْ أَخَذَ رَبُّكَ مِنْ بَنِي آدَمَ مِنْ ظُهُورِهِمْ ذُرِّيَّتَهُمْ وَأَشْهَدَهُمْ عَلى أَنْفُسِهِمْ أَ لَسْتُ بِرَبِّكُمْ قالُوا بَلى شَهِدْنا أَنْ تَقُولُوا يَوْمَ اَلْقِيمَةِ إِنَّا كُنَّا عَنْ هذا غافِلِينَ . » ٧ : ١٧٢ [٣] ( هنگامى كه پروردگار تو نسلهايى كه در پشتهاى فرزندان آدم بودند گرفته و آنان را به خودشان گواه گرفته و گفت : آيا من خداى شما نيستم ؟ گفتند : بلى ما گواهى مى دهيم [ كه تو خداى مايى ] براى اين كه روز رستاخيز نگوييد : ما از اين غفلت داشتيم ) .
« يا زَكَرِيَّا إِنَّا نُبَشِّرُكَ بِغُلامٍ اِسْمُه يَحْيى لَمْ نَجْعَلْ لَه مِنْ قَبْلُ سَمِيًّا . قالَ رَبِّ أَنَّى يَكُونُ لِي غُلامٌ وَكانَتِ اِمْرَأَتِي عاقِراً وَقَدْ بَلَغْتُ مِنَ اَلْكِبَرِ عِتِيًّا . قالَ كَذلِكَ قالَ رَبُّكَ هُوَ عَلَيَّ هَيِّنٌ وَقَدْ خَلَقْتُكَ مِنْ قَبْلُ وَلَمْ تَكُ شَيْئاً . قالَ

[١] سوره الملك ، آيهء ٣٠ كه مضمون اين آيه در سوره كهف بدين قرار آمده است : « فَعَسى رَبِّي أَنْ يُؤْتِيَنِ خَيْراً مِنْ جَنَّتِكَ وَيُرْسِلَ عَلَيْها حُسْباناً مِنَ اَلسَّماءِ فَتُصْبِحَ صَعِيداً زَلَقاً أَوْ يُصْبِحَ ماؤُها غَوْراً فَلَنْ تَسْتَطِيعَ لَه طَلَباً » انسانى ١ - ٢٤ ١٨ : ٤٠ - ٤١ الكهف آيهء ٤٠ و ٤١ ( آن مؤمن به كافر مى گويد ) : ( شايد خداى من باغى بهتر از باغ تو بر من عنايت فرمايد و عذابى در نتيجهء محاسبهء كارهاى كفرآميز تو به باغ تو بفرستد ، تا به صورت زمين بىآب و علف در آيد ، يا آب باغ تو را فروكش كند . بىآب بماند و تو نتوانى در جستجوى آب بر آيى . ) .
[٢] سوره الانبياء ، آيهء ٦٩ . .
[٣] سوره الاعراف ، آيهء ١٧٢ . .