تفسير ونقد وتحليل مثنوى جلال الدين محمد مولوى - علامه جعفری - الصفحة ٧٤٨ - ذكر قوم موسى و پشيمانى ايشان

((٢٥٣٠)) ما رميت إذ رميت راست دان هر چه دارد جان بود از جان جان
((٢٥٣١)) دست گيرنده وى است و بردبار دم به دم دمها از او اميد دار
((٢٥٣٢)) نيست غم گر دير بىاو مانده اى دير گير و سخت گيرش خوانده اى
((٢٥٣٣)) دير گيرد سخت گيرد رحمتش يك دمت غايت ندارد حضرتش
((٢٥٣٤)) گر تو خواهى شرح اين وصل و ولا از سر انديشه مى خوان و الضحى
((٢٥٣٥)) ور تو گويى هم بدىها از وى است ليك آن نقصان فضل او كى است ؟

((٢٥٣٦)) آن بدى دادن كمال اوست هم من مثالى گويمت اى محتشم
« وَظَلَّلْنا عَلَيْكُمُ اَلْغَمامَ وَأَنْزَلْنا عَلَيْكُمُ اَلْمَنَّ وَاَلسَّلْوى كُلُوا مِنْ طَيِّباتِ ما رَزَقْناكُمْ وَما ظَلَمُونا وَلكِنْ كانُوا أَنْفُسَهُمْ يَظْلِمُونَ . » ٢ : ٥٧ (١) ( به وسيلهء ابر [ بر شما بنى اسرائيل ] سايه انداختيم ، من و سلوى براى شما فرستاديم [ تفسير من و سلوى در مباحث قبلى بيان شده است ] بخوريد از مواد پاكيزه اى كه به شما روزى كرديم ، آنان به ما ظلم نكردند ، بلكه به خودشان ستم نمودند ) .
« . . . فَقُلْنَا اِضْرِبْ بِعَصاكَ اَلْحَجَرَ فَانْفَجَرَتْ مِنْه اِثْنَتا عَشْرَةَ عَيْناً ٢ : ٦٠ . . . » (٢) ( به موسى گفتيم : عصايت را بسنگ بزن در نتيجه دوازده چشمه از سنگ فوران نمود ) .
« وَاَلضُّحى . وَاَللَّيْلِ إِذا سَجى ما وَدَّعَكَ رَبُّكَ وَما قَلى . » ٩٣ : ١ - ٣ (٣) ( سوگند به روز در هنگام روشنى و سوگند به شب در هنگام گسترده شدنش كه خداوند تو ترا رها نكرده و از تو روى گردان نشده است . )

(١) سوره بقره ، آيه ٥٣ . .
(٢) سوره بقره ، آيه ٥٧ .
(٣) سوره الضحى ، آيه ١ تا ٣ . .