تفسير ونقد وتحليل مثنوى جلال الدين محمد مولوى - علامه جعفری - الصفحة ٢٣٠ - روايت

روايت « اللَّهم اغفر لى الذنوب التي تحبس الدعاء . » [١] ( خداوندا ، گناهانى را كه نيايش با ترا حبس مى كند ببخشاى ) .
درست است كه اين جملهء صريح در آن نيست كه بعضى از گناهان از توبه جلوگيرى مى كند ، ولى چون توبه يكى از مصاديق دعا است ، جملهء فوق مى تواند شامل توبه نيز بوده باشد .
« الحكمة ضاله المؤمن « [٢] ( حكمت گمشدهء مؤمن است ) .
« من طلب شيئا و جد وجد . » [٣] ( كسى كه چيزى را طلب كند و در جستجوى مطلوب جديت داشته باشد آن را پيدا خواهد كرد ) .
« من طلب شيئا ناله او بعضه . » [٤] ( كسى كه چيزى را طلب كند به همه يا بعضى از آنها چيز نائل خواهد گشت . )

[١] دعاى كميل بن زياد . .
[٢] در وصيت حضرت موسى بن جعفر عليه السلام به هشام بن الحكم : « واعلموا ان الكلمة من الحكمة ضالة المؤمن » ( بدانيد : كلمه اى از حكمت گمشدهء مؤمن است ) سفينة البحار ج ١ ، ص ٢٩١ - نهج البلاغة ج ٣ ر ص ١٦٨ . با اين ذيل : « فخذ الكلمة و لو من اهل النفاق . » ( بگير حكمت را اگر چه گويندهء آن اهل نفاق باشد . ) .
[٣] مدرك اين اثر در گذشته بيان شده است . .
[٤] نهج البلاغه ، ج ٣ ر ص ٢٤٧ . .