تفسير ونقد وتحليل مثنوى جلال الدين محمد مولوى - علامه جعفری - الصفحة ٥٧٢ - تفسير ابيات

( حسين بن اسحاق . . . از حضرت موسى بن جعفر نقل مى كند كه آن بزرگوار از پدرانش و آنان از امير المؤمنين على عليه السلام و ايشان از پيغمبر اكرم روايت كرده است كه خداوند در روز رستاخيز بنده اى از بندگانش را توبيخ نموده خواهد فرمود كه : وقتى كه من مريض شدم چه باعث شد كه به عيادت من نيامدى ؟ آن بنده مى گويد : پاكيزه پروردگارا تو خداى بندگان هستى ، درد نمى كشى و بيمار نمى شوى ، خدا مى فرمايد برادر مؤمن تو بيمار شد و به عيادتش نرفتى ، سوگند به عزت و جلالم اگر او را عيادت مى كردى مرا نزد او مى ديدى ، [ در نتيجهء اين عيادت ] احتياجات تو را بر مى آوردم و اين پاداش بزرگ به جهت كرامت بندهء مومن من است و من خداى رحمن و رحيم هستم ) .
جلال الدين مضمون فوق را به حضرت موسى عليه السلام نسبت داده است . شايد روايتى در اين مسئله وجود داشته باشد ، ولى روايت فوق از پيغمبر اكرم صلى الله عليه و آله هم به طريق رجال اهل سنت نقل شده است .
« الجماعة رحمة » .
( جماعت رحمت است ) .
« يد اللَّه مع الجماعة » .
( دست خدا ( قدرت خدا ) با جماعت است . )