تفسير ونقد وتحليل مثنوى جلال الدين محمد مولوى - علامه جعفری - الصفحة ٥٧١ - تفسير ابيات

وحى آمدن از حق تعالى به موسى عليه السلام كه چرا به عيادت من نيامدى ؟

روايت
وحى آمدن از حق تعالى به موسى عليه السلام كه چرا به عيادت من نيامدى ؟


((٢١٥٦)) آمد از حق سوى موسى اين عتيب كاى طلوع ماه تو ديده ز جيب
((٢١٥٧)) مشرقت كردم ز نور ايزدى من حقم رنجور گشتم نامدى
((٢١٥٨)) گفت سبحانا تو پاكى از زيان اين چه رمز است اين بكن يا رب بيان
((٢١٥٩)) باز فرمودش كه در رنجوريم چون نپرسيدى تو از روى كرم
((٢١٦٠)) گفت يا رب نيست نقصانى تو را عقل گم شد اين گره را بر گشا
((٢١٦١)) گفت آرى بندهء خاص گزين گشت رنجور او منم نيكو ببين
((٢١٦٢)) هست معذوريش معذورى من هست رنجوريش رنجورى من
((٢١٦٣)) هر كه خواهد همنشينى با خدا او نشيند در حضور اوليا
((٢١٦٤)) از حضور اوليا گر بگسلى تو هلاكى ز انكه جزو بىكلى
((٢١٦٥)) هر كه را ديو از كريمان وابرد بىكسش يابد سرش را او خورد
((٢١٦٦)) يك به دست از جمع رفتن يك زمان مكر شيطان باشد اين نيكو بدان
روايت « الحسين بن اسحاق . . . عن موسى بن جعفر عن آبائه عن على عليه السلام قال يعير الله عز و جل عبدا من عباده يوم القيامة فيقول عبدى ما منعك إذا مرضت ان تعوذنى ؟ فيقول سبحانك سبحانك أنت رب العباد لا تالم و لا تمرض فيقول مرض اخوك المؤمن فلم تعده و عزتى و جلالى لو عدته لوجدتنى عنده ثم لتكفلت بحوائجك فقضيتها لك و ذلك من كرامة عبدى المؤمن و انا الرحمن الرحيم . » (١)

(١) سفينة البحار ، ص ٥٣٤ و ٥٣٥ - مسند احمد بن حنبل ، ج ٢ ، ص ٤٠٤ - صحيح مسلم ، ج ٨ ، ص ١٣ نقل از ابو هريره از پيغمبر . .