شرح مثنوى - شهيدى، سید جعفر - الصفحة ٤٠٧ - منازعت اميران عرب با مصطفى

آن چه به نظر مى‌رسد اين است كه اين داستان بر گرفته از چند داستان است. يكى آن چه مشركان مكه در آغازِ دعوت رسول ٦ و مخالفت آنان با وى، از او خواستند كه سالى آنان خداى او را بپرستند و سالى او خداى آنان را. (السِيرَةُ الحَلَبِيَّة، ج ١، ص ٣٠٤) ديگر نامه مسيلمه كذّاب به رسول ٦ كه نيمى از حكومت از آن تو و نيمى از آنِ من (همان كتاب، ج ٣، ص ٢٢٥). آن نامه در سال‌هاى آخر عمر رسول ٦ بدو نوشته شده. اما داستان قضيب و ماندن آن بر روى آب ظاهراً بر گرفته از قرآن كريم است، در باره سرپرستى مريم: وَ ما كُنْتَ لَدَيْهِمْ إِذْ يُلْقُونَ أَقْلامَهُمْ أَيُّهُمْ يَكْفُلُ مَرْيَمَ. (آل عمران، ٤٤) «پس زكريّا در مسجد در ميان قوم آواز داد كه كيست كه اين دختر را بپذيرد؟ هر يكى گفت كه من بپذيرم. در ميان ايشان خصومت افتاد. ندا آمد كه قلم‌ها در آب نهيد.

و آن قلم‌ها كه مى‌نوشتند آهنين بود. قلم آن كس كه بر روى آب ايستد پايندگى كند. (قصص الانبياء جويرى، ص ٢٠٣)

ب ٢٨٠٩- ٢٨٩٧