شرح مثنوى - شهيدى، سید جعفر - الصفحة ١٦١ - مثل قانع شدن آدمى به دنيا و حرص او در طلب دنيا و غفلت او از دولت روحانيان كه أبناى جنس وىاند و نعره زنان كه يا ليت قومى يعلمون

ب ١٠٧٢- ١٠٥٨ او: فنا شده در حق كه از وى به «مرغ مرده» تعبير كرده است.

مردارى: نيست شدن، سلب قدرت از خود كردن برابر قدرت حضرت حق.

بال و پر: استعاره از اراده و نيروى جسمى خود.

كژ جنبيدن: ترك ادب كردن. نظير:

١١٤٩/ ٢ موج طوفان: اشارت است به آيه: فَأَرْسَلْنا عَلَيْهِمُ الطُّوفانَ وَ الْجَرادَ. (اعراف، ١٣٣) طوفان هم چون عصا كه بر ساخته جادوگران را فرو برد، فرعونيان را در هم فشرد.

٢٧٩- ٢٧٨/ ١ فرعونيان: كنايت از دعويدارانِ دروغين، كه با سخنان ظاهر فريب، مردمان را گمراه سازند. اولياى حق بظاهر ژنده‌اند، و دنيا پرستان آنان را خوار مى‌شمارند، اما آنان از قدرت حق بهره مندند. آنان جسم و جان را در اختيار حق نهاده‌اند، لاجرم برخوردار از قدرت او هستند، و اگر خواهند دمار از مخالفان و منكران بر آرند، ليكن چنان كه در بيت‌هاى بعد فرمايد، مصلحت آن است كه چند گاهى آنان را به حال خود گذارند.