شرح مثنوى - شهيدى، سید جعفر - الصفحة ٦٤ - شرح إنما المؤمنون إخوة و العلماء كنفس واحدة خاصه

شرح إنَّمَا المُؤمِنُونَ إِخوَةٌ وَ العُلَماءُ كَنَفسٍ وَاحِدَةٍ. خاصه‌

اتّحاد داود و سليمان و ساير انبيا عليهم السّلام كه اگر يكى از ايشان را منكر شوى ايمان به هيچ نبى درست نباشد، و اين علامت اتّحاد است كه يك خانه از هزاران خانه ويران كنى آن همه ويران شود و يك ديوار قائم نماند كه لا نفرق بين احد منهم، و العاقل يكفيه الاشارة اين خود از اشارت گذشت‌

ب ٤١٢- ٤٠٥ إنّما المؤمنون إخوة: إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ إِخْوَةٌ فَأَصْلِحُوا بَيْنَ أَخَوَيْكُمْ وَ اتَّقُوا اللَّهَ لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُونَ‌: همانا مؤمنان برادرانند پس سازوارى دهيد ميان برادرانتان و از خدا پروا كنيد باشد كه آمرزيده شويد. (حجرات، ١٠) العُلَماءُ كَنَفسٍ وَاحِدَةٍ: دانشمندان همانند يك تن‌اند. ظاهراً حديث نيست. البته در ستايش علما حديث‌ها به عبارت‌هاى گوناگون آمده است، امّا حديثى بدين عبارت نيافتم و همچنين است جمله «المُؤمِنُونَ كَنَفسٍ وَاحِدَةٍ» جز آن كه از علما، پيمبران مقصود باشد.

لا نُفَرِّقُ بَينَ أحَدٍ مِنهُم: گرفته از قرآن كريم است: لا نُفَرِّقُ بَيْنَ أَحَدٍ مِنْ رُسُلِهِ: ميان هيچ يك از فرستادگان او فرق نمى‌نهيم. (بقره، ٢٨٥)